Pozytywne recenzje zbierają e-deklaracje. Wprawdzie magiczny milion nie został przekroczony, ale niewiele brakło. A przecież to pierwszy pełny sezon eksploatacji systemu, gdyż w roku poprzednim internetowe PIT-y, bez podpisu elektronicznego, można było składać dopiero od kwietnia. Uproszczenie autentykacji to decyzja słuszna. Deklaracja podatkowa nie jest dokumentem tej wagi, by konieczny był podpis elektroniczny. Obawiam się jednak, że tym razem wahadło wychyliło się w drugą stronę, trochę za bardzo. Do identyfikacji podatnika wykorzystywane jest jego imię, nazwisko, NIP, PESEL oraz przychód z poprzedniego roku. NIP i PESEL nie należą do informacji jawnych ale specjalnie tajne też nie są. Pozostawiamy je w tylu miejscach, że dla chcącego, dotarcie do nich nie powinno stanowić większego problemu. W tej sytuacji szczególne znaczenie ma przychód z poprzedniego roku. Tym rzeczywiście raczej nikt się nie chwali i pomysł, aby był on informacją autoryzacyjną wydawać się może słuszny. Pozornie. Ministerstwo Finansów zapomniało, że istnieje cała armia ludzi, których dochody poznać może każdy. To politycy – najróżniejszego szczebla. Począwszy od posła na Sejm, a skończywszy na radnym gminnym, każdy z nich co roku składa oświadczenie majątkowe. A w nim obok innych ciekawych informacji mamy także przychód zgodny z deklaracją PIT. Kto ciekawy może to sobie zobaczyć na stronach BIP-u. Cóż za problem, aby złożyć deklarację w czyimś imieniu. Całe szczęście, nadużycia finansowe, związane ze zwrotami podatku są niemożliwe, gdyż wymagałyby to jeszcze podania fałszywego konta bankowego (jego zmiana nie jest już możliwa bez kwalifikowanego podpisu elektronicznego), ale kłopotów, np. nie lubianemu wójtowi, można narobić.