ERP i okolice

Dla zwolenników głosowania przez Internet lektura obowiązkowa. Marcin Marciniak opisuje w CW, trzy typy terminali używane do głosowania w USA i w Indiach. Terminale testowane były przez amerykańskie uniwersytety pod kątem ich odporności na potencjalny atak. Wynik testów może być dla wielu zaskoczeniem. W każdym przypadku udało się złamać zabezpieczenia i zmodyfikować przechowywane w terminalu informacje. Złośliwe oprogramowanie, urządzenie modyfikujące pamięć EEPROM, podmiana elektroniki – metody były różne. Efekt jednak zawsze taki sam – sfałszowany wynik wyborów.
Warto podkreślić, że testy dotyczyły urządzeń sprawdzonych w „boju”, o zamkniętej, unikalnej i niejawnej architekturze – czyli teoretycznie o wiele bardziej odpornych na manipulacje, niż jakikolwiek program do głosowania przez Internet. A jednak się udało. Cóż tu dopiero mówić o rozwiązaniach internetowych.
Można całą rzecz skwitować stwierdzeniem, że nie podważa to jeszcze samej idei, która w swej istocie jest słuszna, tyle że nieznacznie wyprzedziła swoją epokę. Może dzisiaj, elektroniczne głosowanie wiąże się jeszcze z ryzykiem, ale już jutro technologia wyeliminuje je całkowicie. Takie ustawienie zamazuje jednak istotę sprawy. W głosowaniu (oprócz samego aktu) najważniejsza jest kontrola. Kontrola, którą może przeprowadzić każdy, niezależnie od tego czy jest szewcem, nauczycielem polskiego czy też specjalistą od IT. Mechanizmy kontrolne muszą korespondować ze zdolnościami przeciętnego wyborcy. Im szersza jest grupa, która może to zrobić tym zakres akceptacji wyniku wyborów większy. Zastosowanie nowych technologii powoduje, że liczba tych co wiedzą, staje się coraz mniejsza. To doskonała pożywka, dla różnorodnych teorii spiskowych, bo naiwnością byłoby sądzić, że każdy zaufa ich autorytetowi. Zresztą – może i słusznie, bo nawet najdoskonalsza technologia nie jest w stanie uchronić nas przed nimi samymi. Wiadomo przecież, że najsłabszym ogniwem każdego systemu jest człowiek.