Faktycznie, muszą istnieć magazyny i gdzieś jest ten cały łańcuch dostaw się zaczyna. Dobry przykład z tym autem i kopalnią – ale tak naprawdę niczego nie udowadniający. To jest tylko porównanie niemożliwych do dopasowania czasowo łańcuchów dostaw. Stąd istniejące zapasy surowców. I raczej udowodnienie słuszności pętli MRP – tylko powiększonej o stany minimalne w kopalni żeby zachować ciągłość dostaw i możliwość reagowania na zmienne zapotrzebowanie w łańcuchu dostaw. Jako, że popyt na określone surowce jest, był i zawsze będzie (zmienna jest wyłącznie ilość w czasie) tu jest tylko kwestia dobrej kalkulacji czy surowiec ma leżeć w ziemi czy już może na placu.
Nie zgodzę się ze stwierdzeniem, że tylko duże korporacje planują produkcje pod zamówienia. Gdyby tak było to wszystkie małe firmy dawno by padły. To właśnie małych producentów nie stać na to by nie produkować pod zamówienie. Z doświadczenia znam wiele firm, które produkują tylko pod zamówienia klientów z powodzeniem od wielu lat. I do planowania tego wykorzystują systemy ERP. Dodatkowo osiągają korzyści z rzeczywistej możliwości wyliczenia, które konkretnie wyroby czy też partie wyrobów produkują pod zamówienie a które bardziej im się opłaca magazynować (upraszczając i nie rozwijając wątku o półwyroby bo tu wszyscy stosują system mieszany).
I nie ma już prostych łańcuchów dostaw. Ilość interakcji pomiędzy poszczególnymi uczestnikami jest tak wielka, że tylko stosowanie optymalizacji na każdym kroku może utrzymać konkurencyjność firm. Oczywiście jeśli spojrzy się gdzieś z boku na taki łańcuch dostaw jako całość to pewnie w wielu miejscach będzie to nielogiczne, nieefektywne i pozbawione logiki. Ale to właśnie działania poszczególnych uczestników tworzą takie potworki. I tylko nadzieja w tym, że mądrze stosowane systemy rzeczywiście uproszczają ten stan rzeczy.
Ale powiązania są skomplikowane i zbyt dynamiczne na proste rozwiązania.